Wprowadzenie
Tekst, który przeczytasz, jest zapisem pracy z emocjami, które zostały wyparte. Powstał w momencie, gdy wewnętrzna część, przez lata odcięta, zgłosiła swoją gotowość do kontaktu. Nie jest to literatura ani „ładna” opowieść, lecz autentyczny zapis procesu — prawdziwe słowa odrzuconego „ja”.
To głos części, która kiedyś nie miała pojemności, by unieść to, co się działo, i musiała zostać odłączona, aby przetrwać. Proces integracji polega na stopniowym przywracaniu dostępu do takich stanów i nadawaniu im miejsca w teraźniejszości. Ten zapis pokazuje, jak może brzmieć głos traumy: surowy, prawdziwy i potrzebny.
Podczas lektury możesz doświadczyć poruszenia, napięcia w ciele lub silnych emocji — to naturalne. Jeśli poczujesz, że jest Ci trudno, zatrzymaj się i zadbaj o siebie. Możesz czytać fragmentami, zrobić przerwę, wrócić później lub sięgnąć po wsparcie bliskich albo profesjonalne. Ten tekst ma być świadectwem procesu i zaproszeniem do refleksji, nie obciążeniem.
--------
- CIEŃ SPRAWCY W TOBIE -
„Już nigdzie na zewnątrz nie ma takiego wroga, nie ma ludzi, którzy mogliby mi tak zaszkodzić, jak ja jeszcze szkodzę sobie.
Jego przekaz brzmiał „Nigdy do mnie nie dorośniesz. Nie dasz rady, nigdy mnie nie zdobędziesz. Nie zdobędziesz moich uczuć. Nie sprostasz mi”.
A ja się tak bardzo starałam, żeby mnie pokochał.
Czułam się słaba i mała. We mnie było wołanie: „Zbliż się do mnie”, ale nigdy tych słów nie wypowiedziałam. Tak samo jak „postaraj się ze mną nawiązać jakąkolwiek więź”, a czułam się tak brutalnie i bezlitośnie odrzucona. (…)
To było silne i wykańczające. Degradujące. Ból młodej matki, ból odrzuconej kobiety jest we mnie do dziś. Ból tego, że mógł mnie tak rujnować i dewastować.
A najgorsza chyba była wiara w tym wszystkim. Wiara w to, że kocha, że on pomimo wszystko kocha.
I wiara w to, że mimo, że niszczył i wszystko dewastował, była we mnie ta głęboka ufność, naiwność, że on ma dobre intencje. (…)
Ktoś w takim związku cię rani, poniewiera, Ktoś taki niszczy i degraduje waszą rodzinę, dzieci, twoją przyszłość, zdrowie, a ty sobie wymawiasz, że on jest przecież dobrym człowiekiem.
(…) Nie chcesz wierzyć, że wpakowałaś się w bagno, w przemoc, w szlam, gnój. Nie chcesz wierzyć, że mechanizmy obronne zawiodły, że twoja psychika cię nie ochroniła. Nie chcesz wierzyć, że wpuściłaś w swoje życie zdrajcę, winowajcę, okrutnika. Nie chcesz wierzyć, że oddałaś mu swoją niewinność, młodość, dobroć. (…) A on to wszystko wykpił. Nie docenił ani grama tych wartości i wszystko rozsypał po podłodze. Spijał to, żywił się tym, ciebie równocześnie wykańczając. Bo dostawał uczucia kobiety za nic.”
W 13 Odcinku podcastu „Chirurgia duszy” pt. „Instrukcja obsługi pacjenta” Agata Norek i Patrycja Luska rozmawiają o ucieczce ze związków, w których była stosowana przemoc psychiczna.
Pełny zapis uwalniania emocji oraz integrowania przeżyć oraz wspomnień traumatycznych z tej sesji znajdziecie na naszym Blogu:
